قرآن و سنت

اربعین یار ۶

حدیث ششم

عن أبی هریره ، رضی الله عنه ، قال : سمعت رسول الله صلى الله علیه
وسلم یقول : ( إن أول الناس یقضی یوم القیامه علیه رجل استشهد ، فأتی به
فعرفه نعمه فعرفها . قال : فما عملت فیها ؟ قال قاتلت فیک حتى استشهدت ،
قال : کذبت ، ولکنک قاتلت لان یقال : جریء ، فقد قیل . ثم أمر به فسحب على
وجهه حتى ألقی فى النار ورجل تعلم العلم وعلمه وقرأ القرآن ، فأتی به
فعرفه فعرفها . قال : فما عملت فیها ؟ قال : تعلمت العلم وعلمته ، وقرأت
فیک القرآن قال : کذبت ، ولکنک تعلمت العلم لیقال : عالم ، وقرأت القران
لیقال هو قارىء ، فقد قیل ، ثم أمر به ، فسحب على وجهه ، حتى ألقی فى
الناء ، ورجل وسع الله علیه وأعطاه من اصناف المال کله ، فاتی به فعرفه
نعمه فعرفها ، قال : فما عملت فیها ؟ قال : ماترکت من سبیل تحب أن ینفق
فیها الا أنفقت فیها لک قال کذبت ولکنک فعلت لیقال هو جواد فقد قیل ثم أمر
به فسحب على وجهه ثم القی فى النار ) رواه مسلم ( وکذلک الترمذى والنسائی
)
از حضرت أبو هریره ، رضی الله عنه روایت شده  از رسول الله صلی الله علیه و سلم شنیدم که می فرمودند: در روز قیامت اولین شخصی که مورد بازخواست قرار می گیرد مردی می باشد که (در راه خدا) شهید شده،، پس وی (در محضر خداوند) حاضر گردانیده می شود، خداوند نعمتهایش را بر وی بر می شمرد و او هم نسبت به آنها اعتراف می نماید، خداوند می فرماید: در این مورد چه کردی؟ می گوید در راه تو جهاد نمودم تا اینکه در راهت بشهادت رسیدم، خداوند می فرماید دروغ گفتی، لیکن به این خاطر جهاد نمودی تا بگویند فلانی چه شخص با جرأتی بود، و این را گفتند، بعدا برایش فیصله جهنمی بودنش می شود و به چهره کشانده می شود تا اینکه به جهنم انداخته می شود،(بعد از وی) مردی آورده می شود که علم را فرا گرفته و به دیگران هم آموزانده، و قرآن را خوانده، خداوند نعمتهایش را برایش بیان می کند، او هم آنها را می پذیرد، خداوند می فرماید در این زمینه چه کار کردی؟ می گوید: علم را فرا گرفتم و دیگران را هم آموزاندم و بخاطر تو قرآن را خواندم، خداوند می فرماید: دروغ گفتی، تو به این خاطر علم را فرا گرفتی تا اینکه گفته شود که فلانی چه عالم  بزرگ و چه قاری ماهری می باشد،(و در باره ات) اینطور گفته شد، بعدا در حقش حکم جهنمی بودنش صادر می گردد و بر چهره کشانده می شود تا اینکه در جهنم انداخته می شود، سپس مردی که خداوند به وی اموال زیادی عنایت فرموده آورده می شود پس خداوند نعمتهایش را بر وی بیان می کند و او هم آنها را می پذیرد، و خداوند می فرماید با اینها چه کار کردی؟ می گوید: هیچ راهی را که هزینه کردن در آن را دوست می داشتی، ترک نکردم مگر اینکه در آن راه  بخاطر تو خرج نمودم، خداوند می فرماید دروغ گفتی، و لیکن این کارها را به این خاطر انجام دادی تا گفته شود که فلانی چه سخاوتگری است، و این (در حقت) گفته شد، بعدا فیصله جهنمی بودنش اعلان می گردد و به چهره کشانده می شود تا اینکه در جهنم انداخته می شود.

توضیح: این هشدار جدی برای  همه اقشار جامعه اسلامی می باشد، هنگامیکه اعمالی را انجام می دهند فقط رضای الهی مد نظرشان باشد، اینطور نباشد که خدای ناخواسته عملی انجام گیرد و چیزی هم عاید نگردد بلکه برعکس آن عمل وبال گردنش گردد، ضمنا سایر اقشار از این روایت نباید دچار سؤء تفاهم بشوند که بله شهداء و علماء و سخاوتگران با این وضعیت خطرناک دچار می باشند، و ما محفوظ می باشیم، نه خیر، بلکه مسئله برعکس می باشد مبنی بر اینکه وقتی این سه قشر عظیم جامعه با توجه به اینکه بظاهر بهترین اعمال را دارند اما زمانیکه قصد و اراده آنها ریائی می شود و منظورشان خودنمائی می باشد به این روز سیاه دچار می شوند، پس وای به حال آنانی که هیچ عملی ندارند و هم اینکه هیچگونه قصد و ازداه بخاطر حصول رضالهی برایشان نمی باشد با چه وضعیت دلخراشی روبرو خواهند گشت، بلکه در واقع این حدیث باید روزنه امیدی باشد که هر شخصی از هر قشری که می خواهد باشد و یا اینکه هر عملی را که می خواهد انجام بدهد باید قبل از هر چیز هدف از عملش حصول رضای الهی باشد نه چیزی دیگر، در آنصورت کمترین عملی که بخاطری رضای الله انجام می پذیرد در نزد خداوند آنچنان افزایش می یابد که در قیامت موجب رستگاری صاحبش خواهد گردید.

خداوندا! ما را جزو همان افرادی قرار بده که عملشان برایشان ثمره و توشه عزت و کرامت و نجات قرار بگیرد، نه جزو آنانیکه اعمالشان وبال گردنشان قرار گرفته و در آخرت طعمه حریق حهنم قرار بگیرند، آمین یا رب العالمین

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جای خالی را با عدد مناسب پر کنید *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن